تاحالا  فکر کردین همسران و خانواده های شهدا جهان آرا ،قاسمی،هاشمی نژاد،همت،باکری

و ...خیلیهای دیگه که برای پرشور شدن انتخابات و انتخاب کاندیدای برخاسته از مردم، به میون مردم

اومدن و اعلام حمایت از کاندیدای خودشون کردن وبه تنور انتخابات گرمای بیشتری دادن ، چرا بعضیاشو[

i]ن مورد حمله و اعتراض واقع شدن؟

-چرا اعتراض کردن؟

-به چی اعتراض کرده بودن؟

-چه اصالتی داره جابجامیشه ؟

-چه خطری رادر کمین انقلاب  عزیزمان میبینن که باوجود خطرهای احتمالی لب به اعتراض باز میکنن؟

-چرا بهشون از قول بعضیا حمله شد[ii] که وقتی حالا دوباره ازدواج کردن دیگه همسر!! شهید بحساب

نمیان !! و...چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من قصد دفاع از همسر شهید باکری راندارم،چون هم خودشون زیبا این دفاع را انجام دادن و هم حضرت

 امام(ره) همان اوایل جنگ جواب اینگونه خناثان راخوب داده اند.

البته خیلی طبیعیه ،وقتی کسی از مشکلات دیگران ازجمله خانواده ی محترم شهدا خبر نداشته باشه

 راحت و از سر شکم سیری افاضاتی بکنه.

اما کم کم داره  روشن میشه که :

با بعضیا اگر کاری هم نداشته باشی باهات کار دارن .

 اما یه مثل زیباییه که میگه:

"من دعوارو شروع نمیکنم اما اگه تو شروع کردی من تمومش می کنم."

شعری که در زیر می بینید اثر آقای نظام وفا یکی از کسانی است که به دستور محمد علیشاه پس از

بمباران مجلس در باغ شاه به همراه ملک المتکلمین و میرزا جهانگیر خان صوراسرافیل حبس شده

بودند .این شعر را موقع نصب مجسمه ی ملک المتکلمین سروده است که بخشی از آن را برای شما می

 گذارم ...

برگرفته از کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت ایران از دکتر مهدی ملک زاده . کتاب ۴ ص ۸۱۷

هزارو سیصد با بیست بود و نه مقرون     

که این مجسمه برپا شده بدست هنر

گر از شرافت و مردانگی و دانش و داد    

توان مجسمه ای ساخت در جهان صور

بدین مجسمه بنگر که هست کالبدی          

ز دادخواهی و جانبازی و فتوت و فر

زپیکری بود این کالبد نمونه که بود        

نمونه ای ز جهان و کمال آن پیکر

سپهر با همه رفعت دگر نخواهد دید       

بزرگ منزلتی چون ملک به مد نظر

کجاست آنکه چو او گلبن عدالت را       

بخون خویش دهد آب و آورد به ثمر

مرا به باغ شه از قهر چون فرو بستند    

به محبسی که نگشتش گشوده هرگز در

ز روزبانا آن روزی شنیدم این گفتار      

که گفت این ز سر کین برای آن دیگر

بگفت خون چه شد از صورت ملک جاری

بگفت جای چو بر فرق دادش خنجر

بروی من نگهی گرم کرد و سوزان گفت :

چنانکه لرزه بر اندامم اوفتاد و شرر

ز خون ناحق ما سیل ها شود جاری

که کاخ ظلم بهر جا کنند زیر و زبر

                                                           نظام خون کسی چون ملک نریزد خشک

                                                             کز او شهامت و آزادگی ست تازه و تر

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن ، تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ! و چوب! شد نیامدی

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه !!

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی !

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ها

دوباره صبح ، ظهر، نه !غروب شد نیامدی ....

متاسفانه اسم شاعرش ازیادم رفته است

راه مرو!  : چشم     دو پایم شکست

حرف مزن!   : قطع نمودم سخن

نطق مکن!   :چشم ببستم دهن

هیچ نفهم!   : این سخن عنوان مکن

    خواهش نافهمی انسان مکن

لال شوم

          کور شوم

                              کر شوم

لیک محال است که من

                 خر

                                                   شوم

  شعر از:

 نسیم شمال شاعر آزادیخواه مشروطه که کارش به جنون کشیده شد

من نمی دانم به چه صورتی ممکن است در نظر جهانیان جلوه گر شوم،اما به نظر خودم چنین می آید که همچون کودک خردسالی هستم که در ساحل دریا به بازی مشغول هستم و گاه و بیگاه سنگ ریزه ای صاف تر از بقیه یا صدفی زیباتر از صدف های دیگر بدست می آورم ، در حالی که اقیانوس عظیم حقیقت در برابر من گسترده است و مرا بر آن آگاهی نیست.»

این جمله قضاوت نیوتن اواخر عمر خود در باره خودش می باشد

خانه نشین شدن افراد شایسته

امام علی علیه السلام می فرماید:

: ۴چیزحکومتها را از پا در میاورد

 خانه نشین کردن شایستگان-

- سپردن مسئولیت به دست افراد نالایق 

 رها کردن امور مردم -

روی آوردن به مسائل فرعی(رو بنایی)

و کنار گذاشتن اصول و ریشه های دین

 

در جای دیگر حضرت علی(ع) میفرماید:

 

دو چیز باعث جرم و گناه عمومی می گردد:

- تمرکز ثروت در دست عده ای خاص

- فقر و خلاء مالی

یعنی اینها هر دو باعث تحدید (محدودشدن)و

 

تهدید(آسیب دیدن)امنیت اجتماعی یک جامعه می گردند

 

عطف بر دو مطلب ذکر شده از مولی (ع) بر

 

مسئولین است که جلو خانه نشین شدن افراد شایسته

 

 را بگیرند و

 

امور مردم را به حال خود وا نگذارند

 

به مسائل حاشیه ای در دین توجه نکنند

 

و بلکه از اصول و ریشه های دین پاسداری کنند،

 

و راههایی که تمرکز ثروت در دست عده ای خاص را ممکن

 

می سازد بشناسند و از شیوه هایی که

 

تمرکز ثروت را کنترل میکند ، دفاع نمایند.

تا در کنار آن بتوانند جلوی فقیرشدن بقیه را نیز بگیرند

که به

فرمایش معصوم(ع): «من لا معاش له لا معاد له» . آنکه

 

معاش و در آمد حلال نداشته باشد

 روز بازگشت

نیز

 دستانش مثل امروزش خالی است